اگر صفحات تاریخ علم و فرهنگ و هنر این مرز و بوم را ورق زنیم، فر و شوكت فرهیخگتان ایران‌زمین چشم و هوشمان را خیره و به خود جلب می‌كند. دانشمندان و هنرمندان بسیاری را می‌یابیم كه برای چشمه‌ی زلال معرفت راه و نشانند، تا تشنگان طالب را سیراب كنند. چون «هر كجا آبی هست، سبزی و آبادانی نیز هست»، كسانی پیدا می‌شوند تا از این راویان علم و هنر توشه‌ای برگیرند و اندوخته‌ای برسازند.
اشخاصی چون دكتر صفوت، كه هم از لحاظ مقام و مرتبت علمی و هم از جنبه‌ی هنری و فرهنگ ملی و از همه مهم‌تر، از جهت اخلاق عالیه‌ی انسانی زبانزد خاص و عام است، بدیهی است مشتاقانی به دورش جمع شوند تا از خرمن وجودش خوشه‌ای برچینند. شخصیت جامع او را از اطرافیانش، كه هر یك جذب وجهی از او شده‌اند، بهتر می‌توان شناخت. یكی كه پای بحث فلسفه و منطق و كلام و عرفانش نشسته است، از سخنانش بهره گرفته است. دیگری كه تشنه‌ی موسیقی اصیل است، تسلطش بر این هنر افلاكی مجذوبش ساخته است. یكی دیگر با یاد‌آوری اینكه «درخت هرچه پربارتر، افتاده‌تر است»، جذب اخلاق فروتنانه‌ی او شده و بسیاری صفت دیگر، كه جاذبه‌ی دكتر صفوت را پرقدرت ساخته است.
هرچند جمع آمدن تمام اوصاف فوق، انسان را از نوادر می‌سازد، اما چیزی كه بیش از همه باعث شده تا خواص و عوام به او توجهی ویژه نشان‌دهند، فلسفه، اندیشه و اخلاق اصیلی بود كه خود را بر رعایت آن ملزم می‌کرد و اثرات این الزام در وجودش طنین‌افكن می‌گردید. وقتی از او سؤالی می‌شد، بی‌هیچ چشم‌داشتی، تا آن‌جا كه در توانش بود می‌كوشید تا مشكل را حل كند. وقتی از او كمك می‌خواستی، با اشتیاق پدرانه به تو پاسخ می‌گفت و این همه را نه به‌خاطر شهرت و نه به خاطر سود و منفعت مادی، بلكه به جهت رعایت اخلاقیات اصیل و عمل به آنچه او آن را «زیبایی» برمی‌شمرد، به انجام می‌رساند.
با چنین شرایطی، مشكل نیست افرادی را از قبیل شاگرد و سائل و دوست در كنار او می‌دید. همان‌طور كه گفته شد، دكتر صفوت شخصاً از هیاهو پیرامون نامش اجتناب می‌كرد. اما مصرانه از او خواستیم تا به این وسیله حاصل تجربیاتش را در اختیار علاقه‌مندان قرار دهد.
بايد قبول كرد كه معرفی چنين اشخاصی كار ساده‌ای نيست. گرچه زمانی كه در كنارش بوديم با اصرار زياد در تهيه و تدوين مطالب اين وب سايت قبول زحمت كرد و ما را ياری فرمود ولي هميشه برای معرفی خود و آثارش كراهت داشت، امروز هم كه در ظاهر در كنارمان نيست از عهده اين مشكل برنمي‌آييم و چنين قصدی را هم نداريم، شايد با اين سايت تنها گوشه‌ای از معرفی ايشان انجام شود، اما صادقانه معرفی او را به عهده تاريخ گذاشته‌ايم تا اگر از محك «زمان» كه به زعم او ماموريت فنای هر چيز فانی را عهده دار است گذشت و نامش زنده ماند، آثاری كه از او به جا مانده است بهترين معرف‌اش باشند.